Putte - BBC Haacht U14 A (21-09-2019)

Als stilstaan en toekijken een “Must” is


Na 2 schitterende competitiewedstrijden op Mechelen en thuis tegen Tienen, waar iedereen
zich inzetten, vocht voor de bal en in defense zijn beste beentje voorzette, had ik hoop op
de eindelijke verlossing van de standbeeldplayers.
Maar in Putte verdween deze hoop alweer, van een gevarieerde aanval zoals bij de vorige
matchen, was geen sprake, het was éénrichtingsverkeer naar 1 bepaalde zijde van het veld.
De transities van sommigen waren echt om te “blijten”, een wandelclub had hier nieuwe
leden kunnen vinden.
Het geven van passen, ja, heb al het internet afgezocht welke sachose ze mogen kiezen bij
Zalando, langs Trooper om.
En dan zwijg ik nog over de afwerking, hoe ze het durven om zoveel open kansen te missen.
Als alleen deze er hadden ingezet, hadden ze zelfs nog kunnen winnen ondanks hun
erbarmelijke spel.
In D stonden ze dan weer toe te kijken hoe de tegenstander mistte, de rebound pakte en
nog maar eens een kans kreeg. “Ze stonden erbij en keken er naar” .
En als het dan niet goed gaat, krijgen ze ineens last van allerlei kwaaltjes. Net zoals op de
training, daar zijn er ook die last hebben van iets en op match doet dit geen pijn meer. Ik
ken er zo nog ééntje in de club.
Verliezen hoort bij sport en als je alles hebt gegeven, is dit een morele overwinning, maar
niet zoals vandaag.
Maar ik mag niet al mijn spelers over deze kam scheren want vandaag hebben de “vaste
werkers” toch hun job gedaan, maar alleen is maar alleen, zei rob de nijs.
Spijtig van de uit handen gegeven wedstrijd maar op naar de volgende met de nodige lessen
in het achterhoofd.